Wykonawcy:

Marcin Orliński fagot
Orkiestra Polskiej Opery Królewskiej
Maciej Tomasiewicz dyrygent

Bilety:

Bilety wyprzedane

Organizator:

Polska Opera Królewska

Więcej:

Stefan Kisielewski zapisał się na kartach historii nie tylko jako świetny kompozytor i krytyk muzyczny, ale też jako niepokorny publicysta o ciętym języku, bezkompromisowy dziennikarz, polityk i punktujący socjalistyczną rzeczywistość „stańczyk PRL”. Jego neoklasyczna twórczość kompozytorska odzwierciedla poglądy na muzykę rozumianą jako czysta forma. Odrzucając romantyczny idiom, skupiał się na doskonaleniu konstrukcji i jakości brzmienia dzieła, łącząc tradycyjne formy z nowoczesnym językiem dźwiękowym. Znakomitym przykładem tego podejścia jest Koncert na orkiestrę kameralną – utracony w pożodze Powstania Warszawskiego i zrekonstruowany przez autora w 1949 roku. Trudno nie zgodzić się z Bogusławem Schaefferem, który widział w tym dziele „kapitalny dowcip, humor muzyczny i rossiniowską niemal lekkość”. Nie mniej finezji kryje w sobie Mała uwertura na orkiestrę kameralną (1953). Pierwszy temat – wprowadzony przez flet piccolo – w zaskakujący sposób powraca w coraz to nowych kontekstach, a to zaledwie jeden z groteskowych elementów tego zwartego i jakże pociągającego utworu.

Kontrapunktem dla XX-wiecznych kompozycji Kisiela będą dwa utwory znakomitych reprezentantów poprzednich epok. Carl Maria von Weber w swoim Koncercie fagotowym z 1811 doskonale wykorzystuje zróżnicowane możliwości wyrazowe i techniczne instrumentu solowego. Pełna werwy i dramaturgii część pierwsza oraz stojące na drugiej pozycji zachwycające liryzmem Adagio zdradzają zamiłowanie kompozytora do opery. Natomiast finałowe Rondo olśniewa wirtuozerią i bogactwem różnorodnych rozwiązań. Program koncertu wieńczy Symfonia nr 88 Josepha Haydna, napisana w 1787 roku dla słynącego z umiłowania piękna i sztuki księcia Miklósa Esterházyego. Utrzymana w charakterystycznej czteroczęściowej formie stanowi jeden z doskonałych przykładów wdzięku i elegancji stylu klasycznego.

Marta Dziewanowska-Pachowska

Bio:

Marcin Orliński

Fagocista. Urodzony w 1994 roku, pierwsze lekcje gry na fagocie odbył w wieku 13 lat w Państwowej Ogólnokształcącej Eksperymentalnej Zintegrowanej Szkole Muzycznej w Warszawie. Szkołę muzyczną drugiego stopnia ukończył w klasie dra hab. Artura Kasperka, u którego kontynuował naukę podczas studiów na Uniwersytecie Muzycznym Fryderyka Chopina w Warszawie. Kształcił się również w Hochschule für Musik und Theater München w klasie prof. Daga Jensena. Jest laureatem kilkunastu konkursów ogólnopolskich i międzynarodowych. Swoje umiejętności doskonalił u wielu wybitnych pedagogów. Należą do nich m. in.: prof. Laurent Lefèvre (Conservatoire National Supérieur de Musique et de Danse de Paris), Marcus Weidmann (Berliner Philharmoniker), prof. Giorgio Mandolesi (Conservatoire National Supérieur de Musique et de Danse de Paris) i in. W latach 2018-2023 był wykładowcą na Uniwersytecie Muzycznym Fryderyka Chopina w Warszawie, a w latach 2019-2022 asystentem w filii Uniwersytetu Muzycznego Fryderyka Chopina w Białymstoku. Już na studiach rozpoczął współpracę z profesjonalnymi zespołami orkiestrowymi, do których należą: Orkiestra Sinfonia Varsovia, Ukrainian Freedom Orchestra, Narodowa Orkiestra Symfoniczna Polskiego Radia w Katowicach, Orkiestra Polskiego Radia w Warszawie, NFM Leopoldinum i in. Koncertował pod batutą takich dyrygentów, jak Jonathan Nott, Patrick Fournillier, Jacek Kasprzyk, Krzysztof Penderecki, John Axelrod, Jerzy Maksymiuk, Andrzej Boreyko, Marek Pijarowski, Antoni Wit, Eiji Ōue, Dawid Runtz. Również jako kameralista dzielił estradę z wieloma wybitnymi muzykami.

Od 2022 roku wraz z solistami Orkiestry Filharmonii Narodowej tworzy kwintet dęty QUINTESSENCE, koncertując w kraju i za granicą. Od 2020 roku jest pierwszym fagocistą i kierownikiem grupy fagotów Polskiej Opery Królewskiej w Warszawie, a od 2022 także fagocistą Orkiestry Teatru Wielkiego – Opery Narodowej w Warszawie.

Maciej Tomasiewicz

Dyrygent. Absolwent Akademii Muzycznej im. Karola Szymanowskiego w Katowicach (specjalność: kompozycja i teoria muzyki oraz dyrygentura symfoniczno-operowa w klasie Sz. Bywalca), w której od 2024 roku pracuje jako asystent. Od 2014 jest związany z Orkiestrą Kameralną Miasta Jaworzna Archetti. Prowadził z sukcesami Polską Młodzieżową Orkiestrę Symfoniczną w Bytomiu oraz Młodzieżową Orkiestrę Symfoniczną im. Karola Szymanowskiego w Katowicach. Koncertował z takimi zespołami, jak Orkiestra Filharmonii Narodowej, Narodowa Orkiestra Symfoniczna Polskiego Radia, {oh!} Orkiestra Historyczna, Orkiestra Akademii Beethovenowskiej, Polska Opera Królewska, Opera Wrocławska oraz z większością orkiestr polskich filharmonii. Współpracował z Operą Śląską (premiery baletowe: Szeherezada/Medea, Sól ziemi czarnej, premiera opery Meduza Różyckiego oraz liczne wznowienia. W Operze i Filharmonii Podlaskiej w Białymstoku prowadził m.in. Carmen i Turandot. W sezonie 2016/2017 współpracował jako asystent dyrygenta z Polską Orkiestrą Sinfonia Iuventus im. Jerzego Semkowa. W latach 2019–2022 pełnił funkcję dyrygenta asystenta Andrzeja Boreyki w Filharmonii Narodowej, w latach 2020–2022 – kierownika artystycznego Śląskiej Orkiestry Kameralnej, w sezonie 2022/2023 – zastępcy kierownika muzycznego w Operze Śląskiej. Od września 2025 piastuje stanowisko kierownika artystycznego Orkiestry Filharmonii Sudeckiej. Tematem wiodącym w bogatym repertuarze artysty jest muzyka polska. Dokonał rejestracji kompozycji m.in. Ryszarda Bukowskiego, Henryka Mikołaja Góreckiego, Pawła Kleckiego, Eugeniusza Knapika, Karola Lipińskiego, Piotra Mossa, Aleksandra Nowaka, Stefana Bolesława Poradowskiego, Ludomira Różyckiego i Bolesława Szabelskiego.