Megalopolis to muzyczna wizja miasta, które staje się metaforą struktury, doświadczenia i relacji międzyludzkich. Kompozycje Emila Miszka wykonywane są przez rozbudowany, wielobarwny, międzynarodowy zespół. Łączą jazz, współczesną klasykę, improwizację i muzykę filmową, skłaniając do refleksji nad funkcjonowaniem człowieka w świecie znaczących różnic i nadmiaru bodźców. Ukazują także potencjał codzienności jako inspiracji do bardziej uważnego życia wśród ciągłego poszukiwania kompromisu i zaznaczania własnej obecności.
Emil Miszk
Modulaire
Materiał z albumu Megalopolis
Emil Miszk trąbka
Steinar Heide Bø perkusja
Kertu Aer kontrabas
Håkon Huldt-Nystrøm kontrabas
Sondre Moshagen fortepian
Emil Bø puzon
Inga Vamze saksofon tenorowy
Viktoria Holde Søndergaard wibrafon
Jorik Bergmann flety
Jonathan Sandqvist fagot
Krzysztof Stencel waltornia
Dominik Wroniszewski obój
Krzysztof Hadrych gitara
Bilety dostępne w serwisie NCK
Organizatorem wydarzenia jest Narodowe Centrum Kultury. Partnerem wydarzenia jest Nadbałtyckie Centrum Kultury w Gdańsku.
Emil Miszk – trąbka
Jest trębaczem, kompozytorem i improwizatorem. Należy do artystów, którzy traktują zespół nie tylko jako skład wykonawczy, lecz jako przestrzeń myślenia o muzyce oraz relacji i odpowiedzialności za wspólne brzmienie. Od lat rozwija własny język muzyczny, a jego twórczość wyrasta z potrzeby łączenia precyzji z otwartością. Ważne są dla niego konstrukcja, proporcja i świadome prowadzenie narracji, ale równie istotne pozostaje ryzyko i możliwość zmiany kierunku. Dzięki temu jego muzyka zachowuje napięcie między dyscypliną a wolnością. W 2019 roku otrzymał nagrodę Fryderyk w kategorii Jazzowy Debiut Roku za album Don’t Hesitate! nagrany z zespołem Emil Miszk & The Sonic Syndicate. Był również sześciokrotnie nominowany do nagrody Fryderyk w kategorii Jazzowy Album Roku. Jest związany z wieloma projektami, m.in. Pesh, Bled, Tomasz Chyła Quintet oraz kwartetem trąbek historycznych Tubicinatores Gedanenses. Ta różnorodność jest sposobem badania różnych wymiarów brzmienia: od dużych form i współczesnego jazzu, przez improwizację, po historyczne instrumentarium.
Modulaire
To coś więcej niż zespół. To sposób pracy z muzyką, w którym kompozycja, improwizacja i odpowiedzialność za wspólne brzmienie spotykają się w jednej formie. Projekt prowadzony przez Emila Miszka działa jako modularny large ensemble: międzynarodowy duży skład, który może przyjmować różne konfiguracje, zachowując ten sam język pracy z formą. W tym sensie Modulaire jest także projektem europejskim: opartym nie na jednej wspólnej estetyce, lecz na umiejętności słuchania różnic i budowania z nich wspólnej formy. Modulaire wyrasta z potrzeby bycia razem bez rezygnowania z własnego głosu. To projekt, który szuka alternatywy dla klasycznie hierarchicznego myślenia o dużym zespole, tworząc przestrzeń, w której różne perspektywy mogą współistnieć, ścierać się i wzajemnie na siebie wpływać. Utwory mają wyraźną architekturę, ale nie są zamknięte. Zostawiają przestrzeń na decyzję, reakcję i słuchanie siebie nawzajem. Każdy głos ma znaczenie, ale żaden nie istnieje poza odpowiedzialnością za całość.